شیتزو (Shih Tzu)

شیتزو

Shih Tzu

خصوصیت های اخلاقی:

برونگرا، بازیگوش، با محبت

قد: 23 تا 26 سانتی متر

وزن: 4 تا 7 کیلوگرم

طول عمر: 10 تا 18 سال

گروه: عروسکی

عکس Shih Tzu

با آن چهره و آن چشمهای تیرۀ بزرگ که با ظاهری شیرین به شما نگاه می کنند! جای تعجب ندارد که صاحبان شیتزو به مدت هزار سال از بودن در کنار این " شیر سگ" کوچولو لذت برده اند و شیتزو نیز همچنان شیطنت و بازیگوشی خود را دنبال کرده است...

دوست داری یک توله شیتزو داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

ویدیو معرفی کامل نژاد شیتزو

توضیحات

شیتزو (در غرب شید-زوو یا شیت-سو تلفظ می شود و چینی ها یه آن "شر-زِر" می گویند) دارای وزنی بین 4 تا 7 کیلوگرم است و در حالت ایستاده، قد آن بین 20 تا 28 سانتیمر است که برای سگها، اندازۀ کوچکی محسوب می شود. پوشش آنها که در رنگهای مختلفی دیده می شود، ارزش صرف زمان و با دقت نگریستن به آن را دارد زیرا سگهای کمی به زیبایی یک شیتزوی به خوبی آراسته شده هستند. جذاب بودن راهی برای زندگی کردن این افسونگر پر جنب و جوش است. شیتزو به این معروف است که به ویژه با بچه ها مهربان است. به عنوان یک سگ کوچک که می توانسته است بیشتر روز خود را در کاخ های سلطنتی بگذراند، اگر شما در یک آپارتمان یا خانۀ بدون حیاط بزرگ زندگی می کنید، این سگ می تواند یک حیوان خانگی عالی باشد. برخی از سگ ها عادت به حفر سوراخ و تعقیب گربه ها دارند، اما شیتزو می تواند در حالی که مشغول تماشای تلویزیون هستید، روی پاهای شما نشسته و رفتار تحسین برانگیزی داشته باشد.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

شیتزو باید تحت نظارت و تأیید دامپزشک شما، با یک غذای سگ با کیفیت بالا، خواه بصورت تجاری و خواه در خانه تهیه شده باشد، تغذیه شود. هر رژیم غذایی باید متناسب با سن سگتان (توله سگ، بزرگسال یا مسن) باشد. برخی از سگ ها مستعد اضافه وزن هستند، بنابراین بطور مداوم کالری و وزن بدن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. استفاده از خوراکی های تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفادۀ بیش از حد از آنها می تواند باعث چاقی شود. درباره اینکه کدامیک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر است، و کدامیک مناسب است، اطلاعات خود را افزایش دهید. اگر در مورد وزن یا رژیم غذایی سگ خود نگرانی دارید، با دامپزشک خود در میان بگذارید. لازم است همیشه آب تمیز و تازه در دسترس سگتان باشد.

یک شیتزوی دارای پوشش بلند، نیاز به برس کردن روزانه دارد. از یک برس سیمی با کیفیت خوب و دارای سیم های انعطاف پذیر استفاده کنید و موها را بخوابانید تا مطمئن شوید که به پوست می رسید. حمام با فواصل تقریباً هر سه یا چهار هفته به تمیز نگه داشتن پوشش و قرار گرفتن آن در بهترین حالت کمک خواهد کرد. به یاد داشته باشید که سبیل و "تاپ نات" (موهای بسته شده با روبان) را بصورت روزانه شانه کنید و گوشۀ چشم ها را با یک پارچۀ مرطوب، به آرامی تمیز کنید. برای محافظت از تحریک چشمان شیتزو، باید موهای بالای سر کوتاه شوند و یا به صورت "تاپ نات" بسته شوند. اگر نمی خواهید وقت خود را صرف پوشش سگتان کنید، شیتزو با یک آرایش "پاپی کات" که توسط یک آرایشگر حرفه ای انجام شود، تحسین برانگیز به نظر می رسد. کوتاه کردن ناخن ها و تمیز کردن گوش ها باید جزئی از روند نظافت شیتزو باشد.

شیتزو به عنوان یک همراه خانگی پرورش داده شده است. بر همین اساس، آنها به حداقل ورزش نیاز دارند. پیاده روی های کوتاه روزانه با صاحب خود و بازی در محیط داخلی، نیازهای فعالیتی این همراه کوچک و پا-کوتاه را برآورده می کند.

آموزش شیتزو می تواند هم یک تجربه سرگرم کننده و هم ناامید کننده باشد. این نژاد تمایل دارد که صاحب خود را مجذوب خود کند تا به او اجازه دهد کار مورد تمایل خود را انجام دهد که این مسئله می تواند منجر به یک حیوان خانگی چاق و غیره شکیل شود که آراستن آن دشوار است. از آنجا که شیتزوها از این دسته سگها هستند، روش های آموزشی مبتنی بر تشویق و پاداش به بهترین وجه کار می کند. اصلاحات خشن نباید در مورد این نژاد استفاده شود. رفتارهای دلخواه جدید را هر چند وقت یکبار به او بیاموزید، محکم باشید و در حالی که سگ بدرفتاری می کند هرگز تسلیم نشوید. اگر بدرفتاری کرد و یا بر روی شما پرید، از او چشم پوشی کنید تا اینکه ساکن شود، سپس او را تشویق کنید. کلاسهای زودهنگام آموزش توله سگها و آموزش اجتماعی شدن توصیه می شود، این آموزشها تضمین می کنند که شیتزو به یک همراه خوب و تربیت شده تبدیل شود. هنگام ثبت نام در کلاس توله سگها، اطمینان حاصل کنید که روش های آموزش مورد استفاده در کلاس، مبتنی بر تقویت مثبت است.

به دلیل پوشش سنگین و کم بودن تبادل حرارتی، شیتزوها نسبت به گرما تحمل خوبی ندارند و شناگران خوبی نیز نیستند. بیشتر شیتزوها بطور کلی سالم هستند و پرورش دهندگان مسئول، آنها را از نظر داشتن مشکلات سلامتی مانند دیسپلازی ران، لاکسیشن پتلار (در رفتن کاسۀ زانو)، ناهنجاری های چشمی مانند آب مروارید، آتروفی پیشروندۀ شبکیه، جداشدگی شبکیه و خشکی و التهاب قرنیه ناشی از قرار گرفتن بیش از حد در معرض هوا به دلیل بسته شدن نامناسب پلک ها، مورد بررسی قرار می دهند.

تست های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • آزمایش های بهداشتی خاصی توصیه نمی شود
عکس نژاد Shih Tzu

استاندارد

ظاهر عمومی

شیتزو یک سگ عروسکی محکم، سرزنده و هوشیار با پوشش دولایۀ بلند است. شیتزو در حالیکه اصل و نژاد اصیل چینی خود به عنوان یک همراه با ارزش و یک حیوان خانگی سلطنتی را حفظ کرده است، این غرور کاملاً مشخص را با نحوۀ بالا گرفتن سر خود و دم خمیده بر پشت خود نشان می دهد. اگرچه تنوع اندازۀ قابل توجهی در این نوع سگ دیده می شود، اما شیتزو باید جمع و جور، توپر و دارای وزن و اندام مناسب باشد. حتی به عنوان یک سگ عروسکی، شیتزو باید از نظر ظاهر و ساختار همان الزامات یکسانی که برای همۀ نژادها تعریف شده است را دارا باشد و هرگونه انحراف از توصیفات ایده آل که در استاندارد توضیح داده شده است باید مورد توجه قرار گیرد.

سر

سر: گرد و پهن است و فاصلۀ بین چشم ها زیاد است، اندازۀ سر با اندازه کلی سگ متناسب است و نه زیاد بزرگ و نه زیاد کوچک است. نقص: سر باریک، فاصلۀ چشمان نزدیک. ظاهر و بیان احساسی: گرم، شیرین، چشمان درشت، دوستانه و قابل اعتماد. یک ظاهر احساسی که بطور کلی متعادل و دلپذیر است نسبت به هر یک از اجزاء جداگانه اهمیت بیشتری دارد. باید دقت شود و مشخص گردد که آنچه واقعاً فراتر از موها دیده می شود آیا ظاهر واقعی حیوان است یا تصویری است که با استفاده از تکنیک های آرایشگری ایجاد شده است.

بدن

کوتاه، قوی و بدون کمر و بالا زدگی است. طول شیتزو کمی بلندتر از قد او است. نقص: پاهای بلند. سینه: پهن و دارای عمق و دارای دنده های انعطاف پذیر است، با این حال، قفسۀ سینه لوله مانند نیست. عمق قفسۀ سینه باید تا زیر ارتفاع زانو گسترش یابد. فاصله از زانو تا جلوگاه (قسمت واقع بین استخوانهای کتف) کمی بیشتر از فاصلۀ زانو تا زمین است. کفل- تخت است.

نیم تنه جلویی

شانه ها- کاملاً زاویه دار است و به خوبی رو به عقب قرار گرفته است و ظاهر کاملا صاف و یکنواخت دارد. پاها – مستقیم، عضلانی، دارای استخوانهای قوی هستند و بطور کاملاً مجزا و در زیر سینه قرار گرفته اند و زانو به بدن نزدیکتر است. پسترن ها (قسمت پایین پا) قوی و عمودی هستند. دوکلاوها (انگشتان اضافۀ پاها) ممكن است برداشته شوند. کف پاها - محکم، دارای پدهای (بالشتک) مناسب هستند و مستقیم رو به جلو قرار گرفته اند.

پوشش

مجلل، دولایه، متراکم، بلند و آویزان است. اندکی موج مجاز است. موهای بالای سر گره خورده است. نقص: پوشش تُنک و غیره متراکم، پوشش تک لایه، پوشش فرفری. اصلاح و پیرایش – پوشش پایین پاها، لایۀ زیرین پوشش و ناحیۀ مقعد ممکن است به منظور حفظ نظافت و تسهیل در حرکت، کوتاه شوند. نقص- پیرایش بیش از حد.

نیم تنه عقبی

زاویه بندی بخش عقبی بدن باید با بخش جلویی بدن متوازن باشد. پاها: هنگامی که از عقب مشاهده می شوند عضلانی، دارای استخوانهای قوی و مستقیم هستند و ناحیۀ زانو دارای خم شدگی مناسبی است. پاها به هم نزدیک نیستند و با پاهای جلو در یک راستا قرار دارند. ران ها عمودی هستند. نقص: بزرگ بودن بیش از حد ران ها. دوکلاوها (انگشتان اضافه) ممكن است برداشته شوند. کف پاها: محکم، دارای پدهای (بالشتک ها) مناسب هستند و مستقیم رو به جلو قرار گرفته اند.

تاریخچه

وقتی صاحب یک شیتزو هستید، تکۀ کوچکی از تاریخ چین را در اختیار دارید. پرورش دهندگان سلطنتی در کاخ امپراتور چین قرن ها پیش از پرورش دهندگان تبت، شیتزو (به معنی "سگ شیر") را پرورش دادند. این نژاد به احتمال زیاد محصول آمیختگی دو نژاد حتی قدیمی تر سینو-تبتی، لهاسا آپسو و پکینیز است. 

برای صدها سال، شیتزو زندگی گرمی در دامان خانواده های سلطنتی سپری می کرد و نازپروردۀ امپراتورها و خانواده های آنها بود. گفته می شود که امپراتوها هدیه های ارزنده ای را به پرورش دهندگان شیتزو که زیباترین و با محبت ترین سگ ها را پرورش می دادند، ارزانی می کردند. 

این نژاد تا دهه 1930 در پشت دیوارهای کاخ، تقریبا برای جهان خارج ناشناخته و پنهان باقی مانده بود. کلوپ های نژاد تشکیل شده در پکن و بعداً انگلیس، این نژاد را اصلاح کردند، بدون آنکه بحث زیادی در بین طرفداران این نژاد در مورد نوع مناسب صورت گیرد. شیتزو در سال 1969 وارد کتاب اِستاد AKC (AKC Stud Book) گردید.

از آن زمان به بعد، شیتزو یکی از محبوب ترین سگهای عروسکی در ایالات متحده و انگلستان بوده است. و آنها هنوز هم با صاحبانشان، بدون توجه به اینکه چه کسی هستند، مانند خانوادۀ سلطنتی رفتار می کنند. صاحبان متنوعی از ملکه الیزابت دوم گرفته تا مایلی سایرس، تسلیم جذابیت های غیره متعارف شیتزو شده اند.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها