پودل، چه استاندارد، مینیاتوری یا تویی، در میان سگ‌ها اشرافی واقعی است. زیر موی مجعد و کم‌حساسیت‌زایش ورزشکاری زیبا و همدمی برای همه فصل‌ها و دلایل پنهان است.
پودل‌ها در سه اندازه هستند: استاندارد بیش از ۳۸ سانتی‌متر قد دارد، مینیاتوری ۳۸ سانتی‌متر یا کمتر و تویی حداکثر ۲۵ سانتی‌متر. هر سه اندازه ساختار و تناسب یکسانی دارند. در نمایشگاه‌ها معمولاً با کوتاهی مفصل «کانتیننتال» دیده می‌شوند، اما بیشتر صاحبان حیوان خانگی مدل ساده‌تر «اسپورتینگ» را ترجیح می‌دهند که در آن مو متناسب با خط بدن مربع‌شکل و عضلانی کوتاه می‌شود.
تصورات قبلی درباره پودل را کنار بگذارید: پودل‌ها سگ‌هایی مشتاق، ورزشکار و فوق‌العاده باهوش با تنوع شگفت‌انگیز هستند. پودل استاندارد به‌دلیل اندازه و قدرت بیشتر بهترین ورزشکار خانواده است، ولی همه پودل‌ها را می‌توان با موفقیت زیاد آموزش داد.
هر اندازه پودل که باشد، با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، خوب رشد می‌کند. غذا باید با سن سگ متناسب باشد. کالری و وزن را کنترل کنید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
اگر موی پودل را کوتاه نگه نمی‌دارید، باید هر روز او را شانه کنید تا گره نخورد. اگر موی بلند پودل را تا ته شانه نکنید، نزدیک ریشه گره می‌خورد و باید کامل تراشیده شود تا موی تازه رشد کند. بیشتر صاحبان مدل کوتاه‌تر را انتخاب می‌کنند. برخی خودشان یاد می‌گیرند کوتاه کنند و برخی هر چهار تا شش هفته او را برای حمام، آراستن و کوتاه‌کردن ناخن نزد آرایشگر می‌برند. پوشش تقریباً بدون ریزش این نژاد او را برای افراد دچار حساسیت انتخاب خوبی می‌کند.
پودل‌ها در هر اندازه سگ‌های بسیار فعالی هستند و هر روز به ورزش خوب متناسب با انرژی بالایشان نیاز دارند. آنها مشتاق هر نوع فعالیت‌اند و دوست دارند مشغول باشند. شنا ورزش عالی برای آنهاست و بیشتر پودل‌ها عاشق آب‌اند. چون برای شکار پرورش یافته‌اند، غریزه آوردن دارند و پرتاب اسباب‌بازی، چوب یا توپ ذهن و بدنشان را ورزش می‌دهد. آنها از دویدن و پیاده‌روی طولانی با صاحبشان هم لذت می‌برند.
پودل‌ها بسیار باهوش‌اند و به‌راحتی آموزش می‌بینند. چابک و باوقارند و در ورزش‌های گوناگون مانند چابکی، اطاعت و ردیابی می‌درخشند. آنها آورنده‌های آبی عالی هستند و در شیرجه در آب و آزمون‌های شکاری هم شرکت می‌کنند. بسیار مردم‌محورند و اگر برنامه آموزشی سرگرم‌کننده و مثبت باشد، زود می‌خواهند شما را خوشحال کنند. فقط در آنچه می‌خواهید ثبات داشته باشید.
بیشتر پودل‌ها به لطف تلاش پرورش‌دهندگان مسئول عمر طولانی، شاد و سالمی دارند و سگ‌های اصلی را از نظر مشکلاتی مانند دیسپلازی ران، بیماری‌های چشم، صرع، آدنیت سباسه، بیماری ون‌ویلبراند و اختلالات خودایمنی بررسی می‌کنند. دو مشکل ارتوپدی، لگ‌کالو پرتس و جابه‌جایی کشکک، در پودل‌های تویی و مینیاتوری بیشتر از استاندارد دیده می‌شود.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
سگی بسیار فعال، باهوش و زیبا با ساختار مربعی، متناسب، با حرکتی سالم و ظاهری مغرور. پودل مینیاتوری ۳۸ سانتی‌متر یا کمتر و بیش از ۲۵ سانتی‌متر قد دارد. طول بدن از جناغ تا کپل تقریباً برابر ارتفاع از جدوگاه تا زمین است.
چشم‌ها بسیار تیره و بیضی، با فاصله و موقعیتی که حالتی هوشیار و باهوش ایجاد کند. گوش‌ها نزدیک سر آویزان و هم‌سطح یا کمی پایین‌تر از چشم و پوشیده از موی پرپشت. جمجمه کمی گرد با استاپ جزئی اما مشخص و پوزه بلند، صاف و ظریف. دندان‌ها سفید و قوی با گاز قیچی‌ای.
گردن متناسب، قوی و به اندازه کافی بلند تا سر را بالا و باوقار نگه دارد. خط پشت صاف، نه شیب‌دار و نه قوزدار. سینه عمیق و نسبتاً پهن با دنده‌های خوب گشاد و کمر کوتاه، پهن و عضلانی. دم صاف، بالا نصب شده و رو به بالاست.
شانه‌ها قوی و عضلانی و تیغه شانه به‌خوبی خوابیده به عقب. پاهای جلو از روبرو صاف و موازی. پنجه‌ها نسبتاً کوچک، بیضی با انگشتان قوسی و کف‌های ضخیم و محکم و نه به داخل و نه به بیرون.
موی مجعد با بافت طبیعی زبر و متراکم، یا طنابی. در نمایش‌ها سگ‌های بالای ۱۲ ماه باید با مدل «انگلیش سادل» یا «کانتیننتال» نشان داده شوند و مدل «اسپورتینگ» در موارد خاص مجاز است. رنگ موی یکدست و ساده است و پودل خال‌دار رد صلاحیت می‌شود.
زاویه‌دار بودن اندام عقب با اندام جلو متعادل است. ساق‌ها از پشت صاف و موازی و عضلانی و زانوها خوب خمیده. فاصله مچ تا پاشنه کوتاه و عمود بر زمین است.
پودل سگ ملی فرانسه است و فرانسوی‌ها او را بسیار دوست دارند، اما نژادی به نام «پودل فرانسوی» وجود ندارد. در فرانسه او را «کانیش» یعنی «سگ اردک» می‌نامند. با وجود ارتباطش با فرانسه، این نژاد در آلمان به‌عنوان شکارچی اردک پدید آمد و واژه «پودلن» به معنی شلپ‌شلپ در آب است. پودل استاندارد بیش از ۴۰۰ سال پیش به‌عنوان سگ آورنده شکار آبی شکل گرفت. موی ترد و مجعد برای محافظت در برابر شرایط جوی، شنای عالی و هوش فوق‌العاده او را آورنده‌ای شگفت‌انگیز ساخت.
مدل مو در نمایش در ابتدا کاربردی بود: شکارچیان می‌خواستند سگ در آب آزادانه حرکت کند، اما اندام‌های حیاتی از سرما محافظت شود. پاها، گردن و دم را می‌تراشیدند و سینه، لگن و مفاصل را پوشیده می‌گذاشتند. پوم‌پون‌ها همین دسته‌های گرد موی پاها، لگن و نوک دم‌اند. پودل‌های زیبا از دریاچه به دامان تجمل رفتند و محبوب اشراف فرانسه و سپس اروپا شدند. ظاهر خیره‌کننده و آموزش‌پذیری، او را هنرمندی طبیعی و همراه سنتی سیرک‌های اروپا کرد. بینی عالی‌اش او را شکارچی ترافل هم کرد. نژاد استاندارد کوچک شد تا مینیاتوری ساخته شود و تویی در اوایل قرن بیستم در آمریکا برای زندگی در شهر پدید آمد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
