دوبرمن پینچر (Doberman Pinscher)

دوبرمن پینچر

Doberman Pinscher

خصوصیت های اخلاقی:

هوشیار، وفادار، بی باک

قد: 66 تا 71 سانتی متر (نر)، 61 تا 66 سانتی متر (ماده)

وزن: 34 تا 45 کیلوگرم (نر)، 27 تا 41 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 10 تا 12 سال

گروه: کاری

دوبرمن پینچر (Doberman Pinscher)

دوبرمن پینچر با دارا بودن بدنی قدرتمند و هوش بالا، یکی از نجیب زاده های دنیای سگ ها محسوب می شود. این نژاد بسیار بی باک و هوشیار، با افتخار در بین بهترین سگهای محافظتی جهان قرار می گیرد.

دوست داری یک توله دوبرمن پینچر داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

دوبرمن ها سگهایی با ساختار فشرده و جمع و جور، عضلانی، سریع و قدرتمند هستند و ارتفاع آنها در قسمت شانه بین 60 تا 70 سانتیمتر است. بدن آنها براق است و با موهای درخشانی به رنگ مشکی، آبی، قرمز یا زرد مایل به خاکستری با علائمی به رنگ قهوه ای مایل به قرمز پوشانده شده است. این خصوصیات ظریف، همراه با یک سر گوه ای شکل و بااصالت، همچنین طرز راه رفتن راحت و ورزشی آنها، باعث شده است که دوبرمن ها شهرت پادشاهی سگها را به دست بیاورند. یک دوبرمن در شرایط مطلوب و در حین گشت زنی، همه کس، شاید بجز احمق ترین مزاحم ها را دور نگه می دارد.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

تغذیه با یک غذای سگ دارای کیفیت عالی در طول زندگی برای دوبرمن بسیار مهم است. توله سگ دوبرمن باید با رژیم غذایی متناسب با سن او که توسط پرورش دهنده سگ یا دامپزشک تأیید شده است، تغذیه شود. استفاده از تشویقی ها می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفادۀ زیاد از آنها می تواند باعث چاقی شود. درباره اینکه کدام یک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند، بیاموزید. اگر در مورد وزن یا رژیم سگ خود نگرانی دارید، با دامپزشک خود مطرح کنید. مقدار کافی آب تمیز و شیرین باید همیشه در دسترس آنها باشد.

اگرچه این نژاد نیز مانند بیشتر نژادها، پس از حمام نیاز به انجام کار خاصی ندارد، اما برخی از روشهای آراستن  معمول می تواند به دوبرمن در رسیدن به شرایط بهینه کمک کند. یک برس کشیدن سریع روزانه با یک برس کوتاه می تواند پوشش سگ شما را براق و سالم نگه دارد. نیازی نیست که سگ شما بطور مکرر حمام کند. ناخن های او باید حداقل ماهانه کوتاه شوند و دندان های او نیز مرتبا مسواک شوند. گوش ها باید هر چند روز یکبار با دقت تمیز شوند — ریختن کمی روغن کودک بر روی حوله کاغذی برای این کار مناسب است-. دامپزشک شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه گوش های سگ خود را تمیز کنید به گونه ای که آسیب نبیند و همچنین در معرض مشکلات احتمالی قرار نگیرد.

دوبرمن یک ورزشکار پر انرژی است که به ورزش و بازی آزادانه زیادی احتیاج دارد. دوبرمن از پیاده روی های روزانه و پیاده روی های طولانی با صاحب خود لذت می برد و داشتن یک منطقه حصارکشی بزرگ که بتواند در آن فعالیت کند برای رفاه جسمی و روحی او بسیار مهم است. شرکت در ورزش های مربوط به سگها مانند اطاعت، رد گیری و چابکی باعث می شود ورزش مناسبی برای ذهن و جسم او فراهم شود و همچنین اوقات سرگرم کننده ای برای سگ و صاحب آن ایجاد شود.

دوبرمن ها بسیار باهوش هستند، به راحتی یاد می گیرند، سریع پاسخ می دهند و همراهان دوست داشتنی و سرگرم کننده ای هستند. با این حال، آنها سگهای بسیار نیرومندی هستند و اگر به درستی پرورش نیایند، می توانند قلدر، مخرب و غیرقابل کنترل باشند. اجتماعی شدن که از توله سگی شروع می شود، همانند آموزش اطاعت کردن، امری ضروری است. کلاسهای آموزش توله سگها نیز بسیار توصیه می شود. این وظیفه هر صاحب دوبرمن است که اطمینان حاصل کند که سگ او بصورت یک سگ شاد، خوش اخلاق و دارای تعامل با سگهای دیگر، بزرگ شود. دوبرمن همیشه باید در خانه و با افراد خانواده زندگی کند تا در خارج از خانه.

اگرچه دوبرمن ها به طور کلی سالم هستند، اما مشکلات خاصی وجود دارد که این نژاد، مستعد آن هستند. یکی از این موارد نفخ است، یک بیماری هاضمه که تهدیدی برای زندگی آنها محسوب می شود و صاحبان آنها باید علائم این بیماری را بشناسند و بدانند که در صورت بروز چه کاری باید انجام دهند. بیماریهای ژنتیکی نیز می تواند بر این نژاد تأثیر بگذارد، از جمله دیسپلازی لگن، کاردیومیوپاتی متسع شده (قلب بزرگ شده)، بیماری فون ویلبراند (یک اختلال لخته شدن خون)، آتروفی پیشرونده شبکیه، آلبینیسم و ​​کم کاری تیروئید. پرورش دهندگان مسئول، از طریق آزمایش های پزشکی  این نژاد را از نظر مبتلا شدن به این بیهاریها غربالگری می کنند. هرگز یک توله سگ یا سگ را از یک پرورش دهنده که از نظر ژنتیکی میزان ابتلای این نژاد را به این بیماریها آزمایش نکرده است، خریداری نکنید.

آزمایش های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی این نژاد:

  • معاینۀ قلبی
  • ارزیابی مفصل ران
  • ارزیابی تیروئید
  • تست DNA فون ویلبراند
  • ارزیابی چشم پزشکی
دوبرمن پینچر (Doberman Pinscher)

استاندارد

ظاهر عمومی

شکل ظاهری آن یک سگ با اندازه متوسط، با بدن مربعی شکل است. با ساخت کاملاً فشرده، عضلانی و قدرتمند، مناسب برای استقامت و سرعت بسیار بالا است. ظاهر زیبا و پرغرور آن منعکس کننده نجابت اشرافی و خلق و خوی عالی است. پرانرژی، نگهبان، مصمم، هوشیار، بی باک، وفادار و مطیع است.

سر

بلند و خشک، شبیه به یک گوه صاف در هر دو نمای جلو و بغل است. هنگامی که از جلو دیده می شود، سر، به تدریج به سمت پایه گوش ها، در طول یک خط عملاً پیوسته، پهن می شود. چشم ها: بادامی شکل، گودی چشم نسبتاً عمیق، با تظاهرات قوی و پرانرژی. عنبیه با رنگ یکنواخت، از قهوه ای متوسط تا تیره در سگ های سیاه، متغیر است؛ در سگهای قرمز، آبی و تیره رنگ، رنگ عنبیه با رنگهای دیگر مخلوط شده است، در هر حالت، تاریک ترین سایه ترجیح داده می شود. گوش ها: به طور معمول نوک آن زده شده و سیخ ایستاده است. اتصال بالای گوش، هنگامی که گوش سیخ ایستاده است، با بالای جمجمه در یک سطح قرار دارد. بینی در سگهای سیاه، به رنگ سیاه یکدست است، در سگهای قرمز، به رنگ قهوه ای تیره، در سگهای آبی به رنگ خاکستری تیره و در سگهای زرد به رنگ برنزه تیره است. لب ها در نزدیکی فک ها قرار دارند. فکهای کامل و قدرتمند هستند و زیر چشمها به خوبی پر شده است.

بدن

گردن: با غرور بالا گرفته شده اند، عضلانی و خشک هستند. گردن به خوبی قوس خورده است و نوار گردن به تدریج به سمت بدن پهن تر می شود. طول گردن متناسب با بدن و سر. جلوگاه (قسمت واقع بین استخوانهای کتف) واضح است و بالاترین نقطه بدن را تشکیل می دهد. پشت کوتاه، محکم با عرض کافی و عضلات در قسمت کمر، در یک خط مستقیم از جلوگاه تا کفل کمی گرد آن، گسترش یافته است. سینۀ پهن با جلو سینه ای که به خوبی مشخص است. دنده ها به خوبی از ستون فقرات بیرون آمده اند اما در انتهای پایین صاف می شوند تا اجازۀ حرکت زانوها را بدهند. عضلات سینه تا اعماق آرنج یا زانو ادامه می یابد. شکم به خوبی به طرف بیرون انحناء دارد و در یک خط منحنی از غضلات سینه امتداد می یابد. کمر (گرده) پهن و عضلانی است. بالای ران (باسن) پهن و متناسب با بدن است، وسعت باسن تقریباً برابر با وسعت بدن در قفسۀ دنده و شانه ها است. دم: تقریباً در محل اتصال دوم، قطع شده است، به نظر می رسد که ادامه ستون فقرات است و هنگامی که سگ هوشیار است کمی بالاتر از سطح افقی قرار دارد.

نیم تنه جلویی

تیغۀ شانه به سمت جلو و رو به پایین با زاویه 45 درجه به سمت زمین شیب دار است و با زاویه 90 درجه به بازوی بالایی وصل می شود. طول تیغه شانه و بازوی فوقانی برابر است. ارتفاع از آرنج تا جلوگاه تقریباً برابر با ارتفاع از زمین تا آرنج است. ساق هایی که از جلو و پهلو دیده می شوند، از آرنج تا پسترن (قسمت پایینی پا) کاملاً مستقیم و موازی با یکدیگر هستند. بدن آن عضلانی و سینوسی با استخوانهای سنگین است. در حالت عادی و هنگام راه رفتن، آرنج ها در نزدیکی عضلات سینه قرار دارند. پاسترن(قسمت پایینی پا) محکم و تقریباً عمود بر زمین است. دوکلاوها (انگشتهای اضافه) را می توان قطع کرد. پا، قوس دار، جمع و جور و گربه مانند است و نه به داخل و نه بیرون چرخش ندارد.

پوشش

موهای صاف، کوتاه، سخت، ضخیم و نزدیک به هم هستند. زیرپوشش خاکستری نامرئی بر روی گردن وجود دارد.

نیم تنه عقبی

زاویه بندی بخش عقبی با بخش جلو متعادل شده است. استخوان باسن با زاویه حدود 30 درجه از ستون فقرات خارج می شود و یک باسن توپر کمی گرد را ایجاد می کند. ساق های فوقانی با زاویه های قائمه نسبت به استخوان ران قرا گرفته اند و دراز، پهن و دارای عضلات مناسب در هر دو طرف ران هستند. ساقه های بالا و پایین از طول مساوی برخوردار هستند. هنگامی که سگ در حال استراحت است ، "ران به پاشنه" عمود بر زمین است. با نگاه از قسمت عقب، پاها صاف و موازی با یکدیگرند و به اندازه کافی از هم فاصله دارند تا بتوانند با یک بدن درست ساخته شده متناسب باشند. در صورت وجود دوکلاوها (انگشتهای اضافه)، به طور کلی برداشته می شوند. پاهای گربه ای آن همانند پاهای جلویی است و نه به داخل و نه به بیرون، چرخش ندارند.

تاریخچه

از زمان اختراع پول، در همۀ زمان ها و در همه مکان ها یک چیز قطعی بوده است: وصول کننده مالیات هرگز میهمان خوشایندی نیست. در برخی از مناطق آلمان قرن نوزدهم، این پذیرایی کاملاً خصمانه بود. مأمور مالیات و پرورش دهنده سگ، لوئیس دوبرمن، از شهر آپولدا، از همۀ این ماجرا آگاه بود. او امیدوار بود یک محافظ برجسته اما قابل اعتماد پرورش دهد تا او را در ماموریتهای خود همراهی کند.

حاصل کارهای دوبرمن یک نسخه بزرگتر و کمتر تصفیه شده از پینچر بود که امروز نام او را بر خود دارد (منهای "n"  اضافی که در این مسیر حذف شده است). مورخان از نژادهای بلاک اند تان تریر (جد منچستر تریرپینچر آلمانی، روتویلر و سگهای گله با پوشش صاف، به عنوان تشکیل دهندۀ  نژاد جدید دوبرمن نام می برند.

"سگ جمع کننده مالیات" به سرعت به عنوان یک سگ عالی کار شهرت جهانی پیدا کرد. دوبرمن ها در وظایف پلیسی و نظامی  همچنین به عنوان سگ های کمک کننده و سگ های خدماتی برای معلولین، جستجو کننده و نجات دهنده و در مسابقات رقابتی سگ ها، سربلند بیرون آمدند. در طول جنگ جهانی دوم، دوبرمن های نیروهای دریایی ایالات متحده در اقیانوس آرام شهرت بزرگی را برای این نژاد به دست آورند. بیست و پنج عدد از این سگ های وفادار در جنگ گوام جان باختند.

  دوبرمن پینچر با ظاهر ماهیچه ای خوب و قدمهای محکم خود، برندگان مداومی در این میدان هستند. یک سگ به نام استورم (طوفان) دو سال پیاپی در سالهای 1952 و 1953 موفق به کسب بهترین وست مینستر گردید. دوبرمن پینچر در سال 1908 به AKC آمد و از آن زمان به عنوان یکی از محبوب ترین نژادهای کار در آمریکا، بر این حوزه حاکم بوده است.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها