سامویید (Samoyed)

سامویید

Samoyed

خصوصیت های اخلاقی:

سازگار، ملایم، مهربان

قد: 54 تا 60 سانتی متر (نر)، 49 تا 54 سانتی متر (ماده)

وزن: 21 تا 30 کیلوگرم (نر)، 16 تا 23 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 12 تا 14 سال

گروه: کاری

سامویید (Samoyed)

سامویید یک سگ باوقار و برازنده است با ارتفاعی از 48.26 تا کمی بیش از 58.42 سانتیمتر تا شانه ها. قدرتمند، خستگی ناپذیر، با یک موی تماماً ضخیم و سفید؛ و مقاوم در برابر سرما – سامی ها (Sammies) کاملاً زیبا و البته بسیار کاربردی هستند. حتی لذت بخش ترین ویژگی آنها، یعنی لبخند همیشگیشان، عملکردی عملی دارد: گوشه های برافراشته دهان، صورت سامی ها را شاد نشان داده، و مانع از ایجاد حالت بی روح در صورت آن ها می شود.

دوست داری یک توله سامویید داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

ساموییدها، سگ های سورتمه ای خندان، برای کارهای سخت در سردترین مناطق جهان پرورش داده شده اند. به عنوان مثال، در شهر اویمیاکن (Oymyakon) در سیبری، هوای منفی 60 درجه عادی است. موی سفید معروف سامی، به اندازه کافی ضخیم است تا در برابر چنین شرایط وحشیانکی از آن ها محافظت کند. قدرتمند، چابک، خستگی ناپذیر، غیرقابل نفوذ در برابر سرما - سامی ها باشکوه و بسیار کاربردی هستند. حتی لذت بخش ترین ویژگی آنها، یعنی لبخند همیشگیشان، عملکردی عملی دارد: گوشه های برافراشته دهان، صورت سامی ها را شاد نشان داده، و مانع از ایجاد حالت بی روح در صورت آن ها می شود. یک سامی که به حبس انفرادی در حیاط محکوم شده است - موجودی بدبخت و مخرب است. سامی ها سگهایی باهوش، اجتماعی و بازیگوش هستند که خواستار عشق و توجه می باشند. سامی ها به تمرین بسیار سخت اما دوستانه نیاز دارند. به عنوان حیوانات گروهی باید ابتدا بیاموزد که سگ آلفا کیست و اینکه سگ آلفا باید خودش باشد.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

سامویید نسبت به غذای سگ با کیفیت بالا باید عکس العمل خوبی نشان دهد، خواه غذای آماده یا غذای خانگی مورد تایید دامپزشکتان. هر رژیم غذایی باید متناسب با سن سگ (توله سگ، بزرگسال یا سالخورده) باشد. برخی از سگ ها مستعد اضافه وزن هستند، بنابراین کالری دریافتی و وزن بدن سگ خود را زیر نظر داشته باشید. مواد خوراکی که به عنوان تشویقی به سگ ها داده می شود می تواند کمک مهمی در آموزش باشد ، اما دادن زیاد آن می تواند باعث چاقی شود. کدام غذای انسانی برای سگ ها بی خطر است، و کدام نه را فرابگیرید. اگر در مورد وزن یا رژیم سگ خود نگرانید، با دامپزشک خود مشورت کنید. آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس باشد.

سامویید دارای یک پوشش دوتایی پهن است، با یک پوشش بیرونی بلندتر دارای موهای خشن و موهای زیرین نرم، ضخیم و پشمی. ساموییدها همیشه ریزش مو دارند، حتی در فصل ریزش مو بیشتر هم می شود، که ممکن است یک یا دو بار در سال رخ بدهد. برس کشیدن روزانه می تواند به از بین بردن کثیفی و موهای زائد کمک کند و سگ را در بهترین شکل ممکن نشان دهد. موهای درهم تنیده یا ژولیده را می توان با یک برس نرم و صاف یا یک شانه فلزی مرتب کرد. ناخن ها باید هر سه یا چهار هفته یا در صورت لزوم گرفته شوند.

ساموییدها از بودن در کنار افراد و شرکت در فعالیت های خانوادگی لذت می برند. آنها به ورزش روزانه احتیاج دارند و از شرکت در بازی با صاحب خود در حیاط محصور ایمن و یا پیاده روی کردن های طولانی با قلاده لذت می برند. این نژاد تمایل زیادی به فرار و پرسه زدن دارد و اگر یک سامی گم بشود ممکن است کیلومترها سفر کند، و خود را در معرض خطر قرار دهد.

قوم سامویید در خیمه ها زندگی می کردند و در شبهای بی رحم قطب شمال خودشان را با سگ هایشان گرم می کردند. این درجه غیرمعمول نزدیکی سگ و ارباب، پیوند تنگاتنگی بین سامی ها و انسان ایجاد کرده است. یک سامی که به حبس انفرادی در حیاط محکوم شده است - موجودی بدبخت و مخرب است. این ها سگهایی باهوش، اجتماعی و بازیگوش هستند که خواستار عشق و توجه می باشند. سامی ها به تمرین بسیار سخت اما دوستانه نیاز دارند.

ساموییدها بطور کلی سگهای سالمی هستند. پرورش دهندگان مسئول ، حیوان خود را برای پیشگیری از مشکلاتی همانند دیسپلازی مفصل ران و اختلالات چشم و قلب مورد بررسی قرار می دهند. دندانهای سامویید باید اغلب با استفاده از خمیردندانی که برای سگ ها طراحی شده است، مسواک زده شوند. ویزیت های منظم از دامپزشک برای معاینه و کنترل انگل کمک می کند تا سگ زندگی طولانی و سالمی داشته باشد.

تست های بهداشتی توصیه شده از باشگاه ملی نژاد:

  • ارزیابی چشم پزشکی
  • ارزیابی مفصل ران
  • تست DNA PRA Optigen
  • معاینه قلب
  • تست DNA RD / OSD
سامویید (Samoyed)

استاندارد

ظاهر عمومی

سامویید در اصل سگی کارگر است که تصویری از زیبایی، هوشیاری و قدرت را با چابکی، وقار و ظرافت ارائه می دهد. از آنجایی که کارش در آب و هوای سرد است، پوششش باید سنگین و مقاوم در برابر آب و هوا، مرتب و دارای کیفیت مناسب باشد تا کمیت. نرها باید از نظر ظاهری عضلانی بوده و بی دلیل پرخاشگری نکنند. ماده ها باید زنانه و بدون ضعف ساختار یا ملایمت خلق و خو باشند. پشت ماده ها ممکن است کمی بلندتر از نرها باشند. ظاهر هردو باید نشان دهنده مقاومت بالا و در عین حال عاری از خشونت باشد. به دلیل عمق سینه مورد نیاز، پاها باید نسبتاً بلند باشند. ظاهر عمومی باید شامل حرکت و ترکیب کلی باشد که نشان دهنده تعادل و جوهره خوب است.

سر

گوش ها - محکم و ضخیم، راست، مثلثی و کمی گرد در نوک. نباید پهن یا سیخ باشد، همچنین نباید کوچک و «گوش خرسی» باشد. گوش ها باید با اندازه سر و اندازه سگ مطابقت داشته باشند. آنها باید به خوبی از هم فاصله داشته اما در مرز لبه بیرونی سر قرار داشته باشند. آنها باید متحرک و داخلشان با مو به خوبی پوشانده شده باشد. بیرون گوش نیز با موهای زیاد و سیخ احاطه شده باشد. طول گوش ها نیز باید به همان اندازه فاصله از پایه داخلی گوش تا گوشه بیرونی چشم باشد. به زبانی که به آن «زبان ساموییدی» گفته می شود، درخشش چشم ها، حالت و وضوح صورت هنگام هشدار یا برای هر مقصودی که باشد بسیار مهم است. این زبان از ترکیب چشم ها، گوش ها و دهان تشکیل شده است. گوش ها هنگام هشدار باید سیخ باشند. دهان باید در گوشه ها کمی خمیده باشد تا حالت «لبخند ساموییدی» را ایجاد کند.

بدن

(الف) گردن – محکم، عضلانی، با افتخار برافراشته و قرار گرفته به روی شانه های شیب دار، تا سر را باوقار حمل کند. گردن باید با قوس ملایمی به شانه ها بپیوندد. (ب) قفسه سینه - باید عمیق باشد، با دنده هایی که به خوبی از ستون فقرات بیرون زده و در طرفین صاف شده باشند تا حرکت مناسب شانه ها و آزادی برای پاهای جلو را فراهم کنند. نباید سینه - بشکه ای باشد. عمق کامل سینه، آرنج ها را به هم نزدیک می کند، و عمیق ترین قسمت سینه باید پشت پاهای جلویی باشد - در نزدیکی دنده نهم. فضای قلب و ریه بیشتر بوسیله عمق بدن محافظت می شود تا عرض آن.

نیم تنه جلویی

پاها باید به صورت موازی و مستقیم با بخلوق باشند. بخلوق ها باید قوی، محکم و صاف باشند، اما با مقداری حالت ارتجاعی برای انعطاف پذیری مناسب پاها. به دلیل عمق سینه، پاها باید نسبتاً بلند باشند. طول ساق پا از روی زمین تا آرنج باید تقریباً 55 درصد از کل قد در جلوگاه باشد – در یک سگ کوتاه قد این میزان کمتر است. شانه ها باید بلند و شیب دار، با یک افتادگی 45 درجه بوده و در جایگاهشان محکم قرار گرفته باشند. بیرون زدن شانه ها یا آرنج ها معلولیت محسوب می شود. تفکیک جلوگاه باید تقریباً از 2.54 تا 3.81 سانتیمتر باشد.

پوشش

سامویید دارای دو پوشش مویی است. بدن باید به خوبی با یک پوشش نرم و کوتاه، ضخیم، پشمی کیپ با موهای بلندتر و خشن که از میان آن رشد می کنند پوشیده شود تا پوشش بیرونی که مستقیم از بدن درآمده اند و باید عاری از فر باشد را شکل دهد. پوشش باید یک راف را در اطراف گردن و شانه ها ایجاد کرده و سر را شکل دهد (در نرها بیشتر از ماده ها). کیفیت پوشش بايد از كميت آن بیشتر در نظر گرفته شود و آن هم ضدآب بودن آن است. پوشش افتاده مطلوب نیست. پوشش باید نقره ای براق باشد. ماده ها معمولاً به اندازه نرها پوشش ندارند و دارای بافت نرمتری هستند.

نیم تنه عقبی

رانهای فوقانی باید به خوبی پرورش داده شوند. مفصل ها به خوبی خم شده باشند - تقریباً 45 درجه به سمت زمین. قوزک ها باید به خوبی پرورش داده شده، کاملاً مشخص باشند و تقریباً 30 درصد از ارتفاع لگن را شامل شوند. پاهای عقبی هنگامیکه از پشت دیده می شوند باید موازی و در یک حالت طبیعی، محکم و به خوبی پرورش داده شده باشند، و به بیرون یا داخل خم نشده باشند. مفصل های صاف دارای مشکل هستند.

تاریخچه

نام سامویید از سامویید که قومی نیمه عشایری از آسیا هستند که هزار سال پیش به سیبری مهاجرت کرده اند، گرفته شده است. آنها سگ ها را برای کار سخت در سردترین مکان های قابل سکونت روی زمین پرورش دادند. به عنوان مثال، در شهر اویمیاکن (Oymyakon) در سیبری، هوای منفی 60 درجه عادی است. قوم سامویید در خیمه ها و چادرها زندگی می کردند و همراه با سگهای خود در شبهای قطب شمال گرم می شدند. این نوع همکاری انسانی-سگسانی برای بقای متقابل، پیوند تنگاتنگی بین سگ سامویید و انسان ایجاد کرد. سگ های سامویید بارهای سنگین را در سورتمه به نقاط مختلف سیبری حمل می کردند، و غذای خود را به عنوان سگ های نگهبان و شکارچی بدست می آورند.

قوم سامویید به گوزنها به عنوان منبع حیاتی مواد غذایی، خز و چرم وابسته بودند. در ابتدا، آنها از سگهای خود برای شکار گوزنها استفاده می کردند. اما با گذشت زمان، فرهنگ سامویید از شکار گوزنها به سمت پرورش آنها تغییر یافت. سگهای شجاع سفید و شکارچی نقش جدیدی را به عنوان سگهای گله پیدا کردند که از گله ها را در هنگام حرکت محافظت می کردند.

در اواخر قرن 18، ماجراجویان قطب شمال که به انگلیس بازگشتند، ساموییدها را به انگلیسی هایی که عاشق سگ بودند معرفی کردند. ملکه الکساندریا تحسین کننده ای بود که با همراهی و نمایش سگ، برای تبلیغ این نژاد تلاش زیادی کرد. در سال 1906 در آمریکا، یک سگ سفید درخشان به نام موستان آو آرجنتو به عنوان اولین نژاد از این سگ (که از آن پس با نام سامویید شناخته می شد) معرفی شد و این واقعه توسط AKC ثبت شد. سورتمه رانان آمریکایی و اروپایی در اوایل قرن بیستم سامویید را به عنوان یک وسیله حمل و نقل می دانستند که قادر است یک و نیم برابر وزن خود را حمل کند. اسکات، شاکلتون و آموندسن معدودی از کاشفان مشهور آن دوران هستند که با سورتمه هایی که ساموییدها می کشیدند به کشف سرزمین های یخ زده و کشف نشده پرداختند.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها