سامویید سگ سورتمه‌ای خندان با پوشش سفید ضخیم و مقاوم در برابر سرماست؛ قوی، خستگی‌ناپذیر، اجتماعی و شیطون که عاشق توجه و همراهی خانواده است و به آموزش منظم نیاز دارد.
سامویدها، سگ‌های سورتمهٔ خندان، برای کار سخت در سردترین نقاط جهان پرورش یافتند. در شهر سیبری‌ای اویمیاکون دمای منفی ۶۰ درجه عادی است و موی سفید معروف سامویید برای محافظت در برابر چنین شرایطی به‌قدر کافی ضخیم است. قوی، چابک، خستگی‌ناپذیر و مقاوم در برابر سرما، زیبا و در عین حال بسیار کاربردی است. لبخند همیشگی او ویژگی دوست‌داشتنی‌اش است و کاربرد عملی هم دارد: گوشه‌های بالارفتهٔ دهان مانع آب‌ریزش و یخ‌زدن چهره می‌شود.
ارتفاع او حدود ۱۹ تا کمی بیش از ۲۳ اینچ (۴۸ تا ۵۹ سانتی‌متر) است. این سگ‌ها باهوش، اجتماعی و شیطون‌اند و عشق و توجه می‌خواهند؛ برای خانواده‌هایی مناسب‌اند که او را در زندگی روزمره شریک کنند. سامویید تنها در حیاط افسرده و مخرب می‌شود و به آموزش ساختارمند و تمرین مداوم نیاز دارد.
سامویید با غذای باکیفیت، تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک، خوب است و جیره باید متناسب با سن باشد. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و از تشویقی زیاد بپرهیزید. دربارهٔ غذاهای انسانی مجاز و ممنوع آگاه شوید، در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید و آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
سامویید موی دولایهٔ پرپشت دارد: موی بیرونی بلندتر و زبر و زیرموی نرم، ضخیم و پشمی. همیشه نسبتاً زیاد می‌ریزد و در فصل ریزش، که یک یا دو بار در سال است، بیشتر. برس‌کشی روزانه کثیفی و موی مرده را برمی‌دارد و او را زیبا نگه می‌دارد. گره‌ها را با برس اسلیکر یا شانهٔ فلزی باز کنید. ناخن‌ها را هر سه تا چهار هفته یا در صورت نیاز کوتاه کنید.
سامویدها همراهی صاحب و شرکت در فعالیت‌های خانوادگی را دوست دارند. تحرک روزانه و بازی با صاحب در حیاط امن و محصور یا پیاده‌روی بلند با قلاده برایشان لازم است. این نژاد میل شدیدی به فرار و گشت‌زنی دارد و اگر رها باشد ممکن است کیلومترها دور شود و خودش را به خطر بیندازد.
مردم سامویدی شب‌های سخت قطبی را در چادر و نزدیک سگ‌هایشان می‌گذراندند و این نزدیکی غیرعادی میان سگ و صاحب پیوندی محکم ساخت. سامویید تنها در حیاط پشتی، موجودی ناراضی و مخرب می‌شود. آن‌ها سگ‌هایی باهوش، اجتماعی و شیطون‌اند که عشق و توجه می‌خواهند و به دستی قاطع اما مهربان در آموزش نیاز دارند. انتظارات را زود به او یاد بدهید و مرتب تمرین کنید.
سامویدها عموماً سگ‌های سالمی هستند و پرورش‌دهندگان مسئول آن‌ها را برای بیماری‌هایی مانند دیسپلازی مفصل ران و اختلال‌های چشم و قلب آزمایش می‌کنند. دندان‌ها را مرتب با خمیردندان مخصوص سگ مسواک بزنید. معاینه‌های منظم دامپزشکی و کنترل انگل به عمر طولانی و سالم او کمک می‌کند.
سامویید سگی کاری است و باید تصویری از زیبایی، هوشیاری و قدرت همراه با چابکی، وقار و برازندگی نشان دهد. موی ضخیم و مقاوم در برابر آب‌وهوا باید با کیفیت باشد نه فقط فراوانی. نر مردانه و ماده زنانه است و هر دو استقامت بالا دارند اما زمخت نیستند. به‌خاطر عمق سینه، پاها نسبتاً بلندند.
گوش‌ها ضخیم، ایستاده، مثلثی و با نوک کمی گرد هستند و نباید بزرگ یا نوک‌تیز یا کوچک و «خرسی» باشند. متحرک‌اند و داخلشان پر از مو است. حالت چهره، «حالت سامویید»، بسیار مهم است و با درخشش چشم‌ها و روشن‌شدن چهره نشان داده می‌شود. گوشه‌های دهان کمی به بالا خمیده است تا «لبخند سامویید» را بسازد.
گردن قوی، عضلانی و با غرور افراشته است و روی شانه‌های شیب‌دار می‌نشیند. سینه عمیق با دنده‌های خوب خمیده از ستون فقرات و کمی تخت در طرفین است تا حرکت آزاد شانه‌ها و دست‌های جلو ممکن شود؛ نباید بشکه‌ای باشد. عمق سینه تا آرنج می‌رسد و جای قلب و ریه بیش از عرض به عمق بدن بستگی دارد.
پاها موازی و صاف تا مچ هستند. مچ‌ها قوی، محکم و در عین حال منعطف‌اند. طول پا از زمین تا آرنج حدود ۵۵ درصد قد در جدوگاه است و سگ بسیار کوتاه‌پا مطلوب نیست. شانه‌ها بلند و شیب‌دار با زاویه ۴۵ درجه و محکم‌اند.
سامویید دو لایه مو دارد: زیرموی نرم، کوتاه و ضخیم پشمی و موی بلندتر زبر که از میان آن می‌روید و صاف و بدون فر به بیرون ایستاده است. دور گردن و شانه یال تشکیل می‌دهد که در نر بیشتر است. موی ماده کوتاه‌تر و نرم‌تر است. موی مقاوم به آب‌وهوا و درخشان نقره‌ای مطلوب است.
ران بالایی خوب رشد کرده است. زانو حدود ۴۵ درجه خمیده است و مچ‌ها قوی و مشخص‌اند. از پشت، پاها موازی، قوی و بدون چرخش به داخل یا خارج‌اند. زانوی صاف نامطلوب است.
نام سامویید از قوم سامویدی گرفته شده که مردمی نیمه‌کوچ‌نشین از آسیا بودند و هزار سال پیش به سیبری مهاجرت کردند. آن‌ها برای کار سخت در سردترین نقاط قابل سکونت زمین سگ پرورش می‌دادند و شب‌های قطبی در چادر کنار گروه سگ‌هایشان برای گرمایی جمع می‌شدند. این همکاری برای بقا پیوندی نزدیک میان سامویید و انسان ساخت. این سگ‌ها علاوه بر کشیدن بار سنگین، نگهبان و شکارچی بودند و در ادامه از شکار گوزن شمالی به گله‌داری آن روی آوردند.
در اواخر قرن ۱۸، کاشفان قطب به انگلستان بازگشتند و سامویید را معرفی کردند. ملکه الکساندرا طرفدار این نژاد بود و در ترویج آن بسیار کوشید. در ۱۹۰۶ سگی سفید به نام موستان اف آرژانتو نخستین سامویید ثبت‌شده در کلوپ کنل آمریکا شد. کاشفانی مانند اسکات، شکلتون و آمونسن پشت سر سامویدها در سرزمین‌های یخ‌زده سفر کردند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
